Onze eerste kampdag in Antwerpen


Ja, ook in Antwerpen zijn we vandaag gestart met ons muziekkamp. Vele kinderen die binnenstapten en zeer nieuwsgierig waren wat we zoal zouden doen. Een groep met 3 – 5  jarige die geleid werd door Erika, Kaat en Jolien. En een groep 6 – 8 jaar die geleid werd door Fabienne en Céline.

Iedereen kreeg zijn naamstickertje, want het is niet altijd zo eenvoudig om al die namen te onthouden. We zijn gestart, samen met de ouders, met de douchedruppel. Een druppel die ons wast. Eenvoudige, rustige bewegingen die uitmonden in een heel gedans. Hierna waren we volledig los en vrolijk om de ouders uit te zwaaien. We maakten ons klaar om naar Blub de vis te luisteren bij de poppenkast. Blub de vis kon ons vertellen dat hij zijn ouders moest verlaten en dat hij nu bij een heel lief gezin zit in een visbokaal. Maar daar is het zo rustig en verlangt om water- en woestijnmuziek te horen, waarop vroeger zijn blubouders zo mooi konden dansen. Blub vroeg ons of wij deze muziek zouden kunnen maken voor hem. “Natuurlijk”, was het antwoord van alle kinderen, “met veel plezier”.

De oudste groep trok naar boven, waarbij de jongste groep buiten mocht blijven. Even de koppen bij elkaar steken en eens nadenken hoe we watermuziek konden maken. Natuurlijk via water. Dus iedereen mocht meehelpen om ons ‘zwembadje’ te vullen met water. Een kindje aan de kraan, iemand om de slang vast te houden en de overige sleurden met de teiltjes vol water en brachten deze naar ons ‘zwembadje’. En plezier was verzekerd.
Het zwembadje zat vol, de teiltjes stonden er rond ook gevuld met water en zo kon iedereen wel rond iets met water zitten. “Zullen we eens luisteren welk geluid water kan maken?” Met de vingers licht spletsen in het water, dit gaf zachte watermuziek. Blazen in het water, met rietjes zachtjes blazen. Dit was zo heerlijk om te horen. Het leek zelfs alsof we echt onder water waren. Jullie kunnen het zien op de foto’s, alleen jammer dat we niet echt de sfeer en geluid met jullie kunnen meegeven.
Onze linten werden vissen. Echte vissenmuziek werd opgezet en enkel na de inleiding van deze instrumentale muziek mochten de vissen in het water zwemmen. Het was heel erg leuk om te zien hoe snel de kinderen dit hoorden. Wanneer we deze vissen/linten uit het water haalden en in de lucht hielden, drupte er iedere keer een druppel van onze vis…blub, blub. Heel bijzonder.

De maagjes werden gevuld met watermeloen en appel. Ze konden zich ondertussen uitleven op de fietsen die aanwezig waren en alle attributen. Om daarna terug verder gaan met onze muziekinstrumenten. Het instrument zagen we niet, maar hoorden we wel. “Wie of wat hoor je nu die in de zee leeft?” Kikker, dolfijn, zelfs zeekoraal konden we horen. Met deze muziekinstrumenten ontdekken we luid en stil, iedere keer mocht iemand anders de dirigent zijn.
Na even te hebben stilgezeten, konden we buiten terug het haai-vis-pakspel spelen.
De tijd ging snel, gebruik hem wel. De tijd ging supersnel. We sloten af met een voorleesmoment, het boek ‘De mooiste vis van de zee’, Marcus Pfister. Alleen heette deze vis nu geen regenboogvis, maar wel Blub de vis. Goh, wat toevallig.

Om 12.30 uur kwamen alle ouders de kinderen ophalen. Sommige waren verrast dat hun mama/papa er al stonden.
De oudste groep aten gezellig buiten hun boterhammen op en kwebbelden heel wat af. Ze mochten nog even spelen en dan gingen we er terug aan beginnen.
We merkten dat sommige even de rust nodig hadden, dus deden we een yoga oefening. We lagen binnen op de grond en wanneer de muziek aanging, kwam er een visje in ons lichaam. Zo maar opeens. Deze vis mocht een kleurtje geven en vond het zo leuk in ons lichaam, hij ging naar onze knie of naar onze dikke teen, elleboog, keel, nu ja hij doorzocht ons hele lichaam terwijl wij op de grond met onze ogen dicht lagen. Ongelooflijk hoe dat de kinderen hiervan genoten. Nadien konden ze ons vertellen wat ze hieraan zo fijn vonden. Vraag er gerust eens naar.

Iedereen was wat uitgerust en mocht kiezen uit 3 opdrachten, een bij Jolien, een bij Fabienne en een bij Erika. Bij elk van ons kwam het er op neer dat ze een verhaal verzonnen via een tekening, maar dat dit verhaal werd versterkt door aanwezige muziekinstrumenten. Werken in een groepje van 4 à 5 kinderen was zalig voor iedereen. Dit nam erorm veel tijd in beslag waardoor we zeer laat pas aan onze pauze zijn begonnen. Bananenmilkshake met appelsien, of appelsap met spelt- of rijstkoek.  En oei, het is alweer 16 uur.

Bedankt voor deze heerlijke dag, we zien jullie heel erg graag terug morgen tussen 9 – 9.30 uur.