Ons eerste kampdag in Kortrijk


Vanaf 9 uur kwamen onze eerste kampgasten toe en vond ideeën zijn plekje buiten, spelen in de speeltuin of nog even bij mama/papa aan het been hangen en voor de ouders een kop koffie. Het was heel erg fijn dat we even met de ouders een babbeltje mochten maken. Op deze manier konden we al wat nuttige info uitwisselen.
De kinderen vonden elkaar, sommige kinderen ontmoette terug hun paaskampvriendjes, wat heel fijn was.

Samen dansen met mama/papa op de speelplaats, even ons lichaam wakker maken en dan de ouders uitzwaaien.
Wij verzamelden ons in ons prieeltje waar al gauw Blub de goudvis kwam aangezwommen. Bleek dat onze opdracht bestond uit water- en woestijnmuziek te gaan maken, zoeken, verzinnen. Blub de vis miste dit enorm, met deze muziek werd hij terug herinnerd aan zijn mama en papa. Prima, dat zagen wij helemaal zitten.
Even de koppen bij elkaar steken om te zien wat we hiermee konden doen. Het eerste wat werd geroepen was:”Spletsen in het water”. A ja, tuurlijk. Dus we gingen op zoek naar een vrij grote teil, zeg maar badje. Kinderen werden opgetrommeld om emmers te vullen en deze uit te gieten in ons badje. Ge moogt geloven, dat deden ze graag. Je kon heel traag gieten en dan voelde je bijna geen druppel, maar je hoorde wel het geluid van klinkklankwater. Of wat je ook kon doen is gewoon alles in één keer uitgieten, nou, dan werd je gewoon kletsnat:) En dit gaf duidelijk meer geluid!
Maar wat doen we nu met dit water?…O ja, spetsen, goed daar gaan we dan…..spets,spets,spets…..
We deden van alles met dit water: blazen, met rietjes er in blazen (heel zacht of juist heel hard). A.d.v. ons lied deden we onze viskurken in het water. Alleen leken ze nog niet zo op visjes, maar hier brachten we snel verandering in.
Dit spletsen van het water konden we terugvinden in de triangels. Een triangel past goed bij ons watermuziek. Hoe klinkt een triangel? Hoe houd ik deze vast?

Ondertussen was het al weer tijd voor ons fruit, echt, onze buikjes waren aan het grommen. Bananen en appelsienen gingen goed binnen bij de kinderen. En wees gerust, het gaat niet over één stukje fruit. “Mag ik nog een appelsien, alsjeblieft?” of “Mag ik nog een stukje banaan?” “Banaantje heb ik nog niet gekregen, wel appelsien.” Hmmm, bedankt Bio-planet!!

Onze buikjes waren gevuld, ondertussen nog even kunnen spelen in het rond. En nu was het tijd voor ons haaienspel. De haai ging op vissenjacht, gelukkig hadden deze vissen een veilige haven waar ze altijd terecht konden.

De kinderen vonden het zo fijn dat Blub de vis van achter een doek kwam. Dus besloten we om zelf een Blub de vis te maken. We deden deze vis op een stokje en zo konden ze zelf Blub de vis spelen. Dit vonden ze echt superieur!! En het was ook zeer belangrijk voor hen.

‘De tijd gaat snel, gebruik hem wel.’ Dat deden we dan ook. Verderop in het gras luisterden we naar een verhaal samen met onze Blub de vis. Welk verhaal? ‘De wedstrijd’, Sanne de Bakker & Noëlle Smit

Morgen is er terug een nieuwe dag, met nieuwe ideeën en nieuwe mooie uitspraken. We zullen deze dag ons toeleggen op woestijnmuziek. Heb je thuis iets wat hiervoor kan dienen, dan mag je dit altijd meebrengen.