Derde kampdag Kortrijk


Ik weet het, ik val in herhaling, maar de kinderen waren ook deze ochtend met blijde gezichten toegekomen. Dit deed ons veel plezier! Blub de vis kwam weer langs, maar deze keer was Krok de krokodil er niet. Hij kon niet, hij moest nog ergens anders zijn. Maar we kregen de groeten. Hmm, watermuziek, dit konden we ook met lege flessen doen. Iedereen hielp mee. Emmertjes en kannen werden gevuld met water en alles werd in de flessen gegoten. Af en aan liepen de kinderen met hun water. En leuk dat ze het vonden:) Deze flessen zetten we op de bankjes en zo hadden we heel wat flessenklanken. Met trommelstokjes konden we de verschillende klanken horen. Heel leuk vonden ze dit.  Een echt experiment! Af en toe werd er gevraagd of we spelletjes herhaalden die we de vorige dagen hadden gedaan. Natuurlijk willen we dat doen! Dus nu het Krok-de-krokodillenvangspel. Alle vissen aan de kant en de krokodil mag ze tikken. Supergraag doen ze dit.

Konden we de vissen, de zee, de krokodil terugvinden in de wolken? O ja, daar zie ik er al een. We lagen in het gras en keken naar boven, vele verhalen kwamen naar boven. Zelfs Sinterklaas zagen we in de wolken.

De muziekinstrumentendoos hebben we uitgehaald en samen met de muziekflessen konden we een heel orkest maken. Deze keer wisselden we af wie er dirigent was. Niet altijd makkelijk om te kijken naar de dirigent én te spelen op je instrument.

Deze ochtend hebben we enorm veel appelsienen mogen schillen, ze zijn bijzonder goed in de smaak gevallen. We sneden ze in mondjes (als je niet weet hoe dat is, dan vraag je het maar aan uw dochter/zoon) en zo gingen ze snel naar binnen. Ook bananen verdwenen als sneeuw voor de zon en onze watermeloen hebben we opgemaakt.

We hadden al 3 dagen grote stokken zien liggen, al dikwijls plannen gemaakt om een hut te maken. Maar iedere keer waren we niet zo ver geraakt. Deze keer hebben we er echt tijd gemaakt. De grote maakten hun kamp, de kleinere konden hele verhalen krijten op de speelplaats en weer anderen dansten op de muziek. Iedereen had zijn dingetje.

Ons verhaal? Dit was ‘De gelukkige goudvis’, Bas Rompa en Elsje Dezwarte. Wat we hier vooral uithaalde was het mooiste oranje dat we ooit hadden gezien. Weet je niet wat ik bedoel? Vraag maar aan uw lieftallige dochter/zoon.

Een zeer fijn kamp, waarbij we vele blije gezichten hebben gezien, kinderen die zich konden uitleven en weer kleine nieuwe overwinningen hebben veroverd. Het was weer een fijne ervaring voor ons allemaal.

Bedankt aan alle jongens en meisjes!!!

groetjes,

Fabienne & Erika