Verslag 2de Paaskampdag te Kortrijk


Deze ochtend alleen maar blijde gezichten die binnenstapten. Heerlijk was dit! De kinderen waren vol van Lappenjan en waren vooral nieuwsgierig wat er nu verder ging gebeuren. Wij ook:)

O jee, o jee, tijdens ons poppenkastmoment bleek te zijn dat de koning van Lappenland een beetje een deugniet was. Hij had, voor de grap, de lapjes van Lappenjan zijn danslappenjas verstopt. Hier was Lappenjan natuurlijk helemaal niet blij mee! De koning had deze lappen verstopt in de tuin, 31 stuks waren het. Lappenjan was zeer verdrietig. De kinderen vonden dit niet zo fijn van de koning, dit was geen grap. Daarom besloten de kinderen om mee te helpen zoeken, zodat de naaister van de koning snel alles aan elkaar kon naaien.
Nu, voordat we deze lapjes makkelijk konden vinden, moesten we eerst een danslappendans doen. Deze hadden we zeer goed uitgevoerd, onze lichaampjes warm gedanst om buiten de lapjes te gaan zoeken.
Dit vonden ze maar al te fijn, op zoek gaan in de tuin naar de lapjes stof van danslappenjas. We geraakten al tot 29 stuks, maar waar blijven die andere 2 toch?…. Uiteindelijk hadden we ze dan toch gevonden.

De klas van Saar en Erika

Toen we binnen in onze klas kwamen lagen al overal verschillende muziekinstrumenten op een stukje stof. Iedereen had al heel erg snel een instrument gekozen, waarop we ons spel konden uitvoeren. Wanneer Erika haar stuk stof over haar deed, was ze een LappenErika, dus mochten we muziek maken. Wanneer deze stof op de grond werk gelegd, was het stil. De stilte waar Lappenjan ook zo van kon houden. Het enige wat we bij deze stilte mochten doen, was op de tippen van onze tenen rondstappen. Op deze manier kwamen we zeer gemakkelijk aan een nieuw instrument. Alhoewel er verschillende onderons toch een voorkeur hadden voor een bepaald instrument.
Terwijl we deze muziekinstrumenten aan het verkennen waren, konden de kinderen heel snel zoeken naar ander klanken uit diezelfde geluiden. Ook de referenties naar gisteren was gauw gezocht. De een kon hele mooie spechtgeluiden maken, de ander maakte het water na, weer iemand anders maakte klanken die leken op het getik van takjes. Heel erg fijn was dit!!
Lenie had ook haar favoriet muziekinstrument meegebracht. Eerst dachten we dat ze haar logeerkoffer mee had gebracht en van plan was om daar te blijven logeren. Maar nee, het was een hoorn die in de koffer zat. Vol bewondering keken we toe hoe Lenie prachtige klanken uit deze hoorn kon blazen. Zonder overdrijven, de monden vielen open en de ogen waren zo groot als tennisballen. Terwijl Lenie aan het spelen was, leek het alsof ze ondertussen een boek aan het lezen was. Maar niks was minder waar, ze las muzieknoten. Zeer bijzonder! Dichte gevullen rondjes en ander waren  niet gevuld, deze stonden op lijnen. Hmmmm, heel speciaal die muzieknoten hoor! Bravo voor Lenie!!!
Ook Noah had zijn mondharmonica meegebracht. Bleek dat je hierop moest blazen en het instrument heen en weer mocht verschuiven aan de lippen. Op deze manier kwam er dan geluid. Hmmm, we mochten genieten van een echt Noahconcert! Gefeliciteerd Noah!
Ooo, wat hoorden we nu, onze buiken die aan het grommen waren?… Hier moesten we zeker wat aan doen. Schoenen aan en fruit gaan eten. Wij dachten dat ze gisteren al veel fruit hadden gegeten, hmmm, vandaag was het record! Bananen, appels en peren, we konden ze niet snel genoeg schillen. Het is toch o zo fijn om deze lieve kindertjes te zien smullen. Een bekertje water en klaar waren we.
Na de pauze maakte we onze papieren lappenjassen af met de klanken die we deze ochtend hadden gehoord. Ook ons lapje stof mocht niet ontbreken.
Als laatste hadden we nog een voorleesmoment van Elmer. Deze Elmer leek wel een beetje op Lappenjan met al zijn kleuren.

 

De klas van Fabienne

Een nieuw figuur vandaag: Koning van Lappenland, een flauwe grapjas eigenlijk.
Die had nou wel het LappenDansKleed van LappenJan in flarden gesneden zeker?!?
Grappig, nou wij vonden van niet. Gelukkig hebben wij na ons dansje ALLE (lees: behalve ééntje) lapjes teruggevonden.
In de voormiddag zijn we dan aan de slag gegaan met onze klanken. We zijn boven op de wolken eens gaan luisteren. We moesten heel voorzichtig van het ene instrument naar het andere stappen zodat onze wolken niet konden breken. En weet je, boven de wolken horen de kindjes alleen maar zachte geluiden. Ze konden zelfs de zon horen schijnen. Jawel, als je heel erg goed luistert hoor je geluiden die niemand anders hoort. Zo hoorden we niet alleen de zon, maar ook de sterren en een luchtballon. Maar plots zei een kindje: Er zijn niet altijd wolken hé! Dus… Pas op dat je niet tussen de wolken valt.
Met een rustig muziekje stapten we dan van de ene wolk naar de andere.
Wat hadden ze dat goed gedaan, zo rustig, vol fantasie, … Dat verdiende een dikke duim! Vraag maar eens naar het liedje van dikke duim…
Na onze lekkere fruit en waterpauze gingen we er dan wat steviger tegenaan. Geluiden kunnen niet alleen luid en stil zijn, maar ook snel en traag. Denk maar aan een trein, die begint traag en wordt alsmaar sneller en sneller. We reden met de trein naar afrika bij de zware olifanten, naar de soldaten die heel erg serieus keken en in de maat stapten, naar de hemel om te vliegen als volges, …
Daarna hebben we een heus concert gemaakt. We speelde snel, traag, luid en zacht, door elkaar, met elkaar, als vraag en antwoord, maar ook met pauzes erin. Amai, wat is dat moeilijk!!! En net toen we klaar waren, kwam Lenie een miniconcertje geven op haar hoorn. Dat heeft ze mooi gedaan, de mondjes vielen letterlijk open.
Als afsluit hebben we een lekker knuffelmomentje gedaan met z’n allen. En toen kwam het groepje van Erika om nog samen het verhaal van Elmer de olifant te horen. Waw, ook een olifant kan een lappen’velletje’ hebben!

 

Dankjewel aan alle lieve snoetjes en bedankt aan de mama’s, papa’s, oma’, opa’s, en allen die ik vergeet voor het vertrouwen en het laten deelnemen van de kindjes!!!