Verslag 1ste Paaskampdag te Kortrijk


Deze ochtend zijn we gestart met ons muziekkamp voor de allerkleinste onder ons, de groep 3 – 5 jaar. Rond 9 uur stroomden de kinderen samen met hun ouders binnen. Sommige in afwachtende houding, andere direct helemaal los. Het is ook niet niks om in een gebouw te komen met nieuwe kinderen en andere gewoontes.Wat heel erg leuk was, was dat alle kinderen hun lapje stof die ze per brief hadden ontvangen, meehadden. Sommigen hadden zelfs een mooie brief/tekening gemaakt!  Na een gezellige babbel, even kennismaken zijn we dan gestart met de poppenkast. Lappenjan kwam tevoorschijn. De Lappenjan waar we nu al zo lang op hadden gewacht. Lappenjan is een jan die houdt van klanken als hij zijn lappen aanheeft en houdt van stilte wanneer deze lappen uit zijn. Elk stukje stof staat ook voor een klank, deze klank kan voor van alles staan. Zoals een vogelgeluidje, die van een paard, een triangel, geblaf, nu ja, er zijn een hoop geluiden waarvan Lappenjan houdt. Hij is nu wel nieuwsgierig waarvan de kinderen houden. Daarom heeft hij hen een opdracht gegeven, deze luid: “Ga eens op zoek naar klanken die jij mooi vindt, of misschien die jij niet mooi vindt”.

Oké, met deze opdracht zijn we dan ons kamp gestart. O ja, nog even de (groot)ouders uitzwaaien, we verdeelden de groepen. Een groep voor Fabienne en een voor Saar en Erika.

 

De groep van Saar en Erika

We zijn gestart met ons even wakker te maken. Dit deden we a.d.v. een douchedruppel. Uiteraard moet Lappenjan zich ook wassen en het bijzondere is dat hij dit doet met één druppel. Wanneer deze druppel op een plek van jouw lichaam komt, begint die te bewegen. Heel grappig eigenlijk.
Iedereen had nog zijn stukje stof bij zich en deze hebben we een plaats gegeven aan onze lappenjas. Een jas die we hadden getekend op een groot vel papier. Deze hing aan de muur. En via ons lied ‘Lappenjan, Lappenjan, ik ben Lappenjan’ die we zongen en ondertussen onszelf aan het begeleiden via de klankstaven ging elke LappenBiene, LappenIbbe, Lappen…, zijn lappenstukje bevestigen aan de lappenjas. Alle stukjes stof waren bevestigd, dit was een mooi schouwspel. Het bijzonder aan deze jas is, wanneer je tikt op een stofje is er klank, wanneer je tikt op de jas zelf zonder een stofje dan is het stil. Heel bijzonder! Dan moet je ook weten dat we iedere keer een ander muziekinstrument bij ons hadden, alhoewel ….sommige onder ons hadden een favoriet instrumentje:)
Je hoort van ver al Lappenjan aankomen, snel – langzaam – of heel stil. Dit lieten we horen met onze ritmestokjes. Verwonderlijk wat je daar allemaal mee kan doen.
Onze buikjes konden grommen, deze moesten gevuld worden. Dus schoenen en jas aan, terwijl we buiten heerlijk een fruitpicknick (appel – banaan – peer) deelde, konden we volop spelen.  Het was duidelijk dat we honger hadden, want we bleven maar schillen.
Na de pauze trokken we de tuin in op zoek naar geluiden. Met een laken op het gras lagen we te genieten van de openlucht, konden we de vogeltjes horen fluiten. Hielden we onze oren bij het groeiende gras. Wist je dat je gras kan horen groeien?….. Ook de bloeimen hoorden we plots groeien. We zijn gaan luisteren aan de stam van de dikke boom. Precies een kloppend hart was dat. Wanneer je met een stok in een plasje water speelt, dan klinkt dit heel erg mooi. Vele kinderen vonden dit prachtig. Zo ook wanneer we met een stok langs de omheining een specht nadeden. Of gewoon stokjes op elkaar tikken of wrijven. Nu ja, het was geweldig om te zien hoe de kinderen elkaar beïnvloedde met geluiden/klanken.
De zon scheen heerlijk dus leek het ons fijn om buiten onze favoriete klanken te tekenen op onze persoonlijke lappenjas.
Nog een gezamenlijk verhaaltje van “Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft”, van Werner Holzwarth/W. Erlbruch.
Lappenjan kwam nog een laatste keer piepen bij de poppenkast. Hij was nieuwsgierig naar wat we al gevonden hadden.
Morgen is het een nieuwe dag met nieuwe geluiden.

 

De groep van Fabienne

Na de poppenkast van Lappenjan zijn we samen met ons groepje aan de slag gegaan.
We hebben elkaar begroet op een vreemde manier… We hebben goeiedag gezegd met onze handen, onze elleboog, onze tenen, …
Zo leerden we de andere kinderen wat beter kennen.
Daarna nog een klein dansje en daarna begon de zoektocht naar geluiden voor LappenJan.
Waw, dat er zoveel geluiden bestonden… Zelfs ik stond ervan versteld! Jaja, er waren geluiden van de muziekinstrumenten, zoals triangel, houtblokjes, tamboerijn, klankstaven, …
Er waren ook vele geluiden in het gebouw, en ik kon zelfs mezelf horen ademen.
We waren druk bezig met het verzamelen van geluiden toen plots… iemand heel erg bang werd van de schoolbel! Er bestaan dus ook geluiden die we helemaal niet leuk vinden.
We hebben een blad gemaakt met geluiden die we heerlijk vinden en anderen die we echt helemaal niet leuk vinden. En weet je? de meeste geluiden die erg luid gaan, vonden de kindjes niet zo plezant. De geluidjes die we buiten hoorden: vogels, ritselen van de bomen, die stonden allemaal op het LEUK-blad.
Eventjes uitblazen in de zon met een lekker stukje appel, peer of banaan. Jaja, zelfs toen kwamen kinderen hun geluiden delen met ons. Had er plots iemand een banaan horen ‘opengaan’. Leuke gezichtjes die almaar ontdekken…
Na onze kleine pauze zijn we al onze geluiden gaan optekenen op ons eigen lappenjanneke. Nog een geluidendans en lap… daar was plots Lappenjan én de mama’s en de papa’s.
Wat ging de tijd toch snel. En morgen… ja, morgen gaan we verder met geluiden zoeken en maken we een heus lappenmuziekstuk!

 

We waren zo druk bezig dat we bijna vergeten waren om foto’s te maken. Hier heb je er al enkele van de bezige groep van Fabienne, maar ook van ons gezamenlijk voorleesmoment. De groep van Saar en Erika waren zo druk bezig met geluiden, dat het fotograferen helemaal in de vergetelheid was geraakt. Maar geen getreur, dit zullen we morgen goedmaken.
Geniet nog van de dag en we zien jullie heel erg graag morgen terug.
Nogmaals bedankt aan de Bioplanet voor het heerlijke fruit!

 

groetjes,
Saar, Fabienne en Erika