Derde kampdag – De reizende bloem


Ja, aan alle mooie liedjes komt een eind en dus ook aan onze ‘De reizende bloem’-kamp. De laatste dag vandaag.
Iedereen kwam weer met volle moed en enthousiasme binnen. Heel opvallend was hoe snel dat de meeste kinderen afscheid konden nemen van hun papa/mama/nonkel/tante/oppas/…
Timothy kwam zelfs deze ochtend binnen met zijn zonnebril op. “Juf, die heb ik op om de reizende bloem beter te zien”, zei Timothy. Alles was in teken van ons kampthema. Blijkbaar heeft dit toch een enorme indruk achtergelaten.
Hoe zou het vandaag verder verlopen met ‘de reizende bloem’? We hadden er allemaal het raden naar. Tot dat we terug begonnen met de poppenkast.
Onze bloem was dus in China, maar ook in Afrika langsgeweest en was tot de constatatie gekomen dat alle kinderen over de hele wereld dezelfde sterren en dezelfde mooie maan zagen. Dit gaf toch een gerustellend gevoel voor de bloem. Blijkbaar had onze bloem van bij het begin van het kamp al een verrassing voor ons, zij had deze over heel de kamplokalen verspreid. Wij zouden deze verrassing al veel gezien hebben, maar wat was dat dan?… Aan het einde van deze dag zouden we het te horen krijgen.

3 – 5 jaar

Deze ochtend zijn we direct gestart met ons Chinees liedje en daarop luid-zacht-halfzacht musiceren uitvoeren a.d.v. de paraplu die opengaat, dicht of halfopen. Lijkt een zeer eenvoudige opdracht, maar als je zo intens bezig bent met je instrumentje, heb je niet altijd tijd en ruimte om ook nog eens te letten op die paraplu. Maar dat was oké, we herhalen graag onze actie:)

Onze ritmestokken gebruikte we voor de olifant, helikopter of gewoon om te tikken.

Na onze concentratie nog even fijn spelen, waarop ons fruitmoment volgde. De vorige 2 dagen hadden we ons fruitmoment heerlijk buiten kunnen doen zonder de regen. Nu kwam het met bakken naar beneden (de regen dan hè, niet het fruit). Maar heel de ochtend binnenzitten was ook niet productief voor niemand. Dan hebben we toch maar beslist om even verse lucht te happen, onder het afdak fruit te eten. Nu, we hebben geen van de kinderen horen klagen. Eigenlijk vonden ze het geweldig om buiten op hun fietsjes door de plassen te rijden. Nu het resultaat was er ook wel naar, bij het binnenkomen mochten we iedereen zijn broek en kousen en zelfs van verschillende hun schoenen laten drogen. Maar goh, het is maar een keer kamp, er waren geen mama’s of papa’s die konden zagen dat we niet mochten. Dus we waagde er maar op. En van een beetje regen smelten we nu ook weer niet, toch?…
Heerlijk, de douchedruppel was zo intrek, dat we deze zeker 2 keer na elkaar moesten doen (een vrij lang dansspel; bewuste bewegingen op muziek) en hierna nog onze dierendans. Het is schitterend om te zien hoe de kinderen zich bewegen tijdens de dans!

Er waren toch verschillende kinderen die echt moe liepen, dus zochten we nog wat ontspanning een degelijk ontspanningsmoment. We lagen op de grond, ogen dicht, lichaam zwaar en plots kregen we een rood denkbeeldig bolletje in ons lichaam, die overal begonnen de wiebelen en kietelen. In onze buik, aan onze voet of in onze tenen, vingers, overal.
Ontspannen konden we de laatste 10 minuten nog vrij spelen, kleuren, knippen, legoblokken, boekje lezen, glijbaan, instrumenten,… En wie kwamen er dan binnengewandeld…onze mama’s en papa’s. Onze gezellig-samen-zijn, was inderdaad gezellig en lekker chaotisch. De kinderen wilde graag eerst hun dingetje afmaken waarmee ze op dat moment bezig waren, nadien konden we dan starten met ons toonmomentje. Elk kind genoot op zijn manier, de een in groep uitvoerend, de ander liever kijkend bij zijn mama/papa en weer andere liever van op een afstand. Eén ding is zeker, iedereen heeft op zijn manier hieraan deelgenomen.

Ik vermoed dat voor iedereen het kamp geslaagd is. Welk doel dat we wilde bereiken? Dat iedereen zich goed voelde. Voor het ene kind was het een grote ervaring om gewoon al deel te nemen aan een kamp, voor de ander was het een grote ervaring om weg te zijn van mama/papa, weer een ander was de muziek een hele ervaring of om gewoon te leren samenspelen, te geven en te nemen. Voor ons was het zalig om te kinderen te zien genieten en dat ze dankbaar waren!

Bedankt lieve kindjes!!

5 – 8 jaar

Deze morgen kwam de Reizende ster terug uit Afrika. Ze had daar ook gezien dat alle sterren hetzelfde waren zoals bij ons…

In ons groepje zijn we de dag gestart met ons Chinees liedje nog eens op te frissen alsook ons Afrikaans liedje met ons dansje. De eerste woordjes na het liedje waren: NOG…

Maar, we hadden niet zo veel tijd want we gingen eventjes naar de onderwaterwereld om te kijken. We hoorden een mooi muziekstukje dat ons deed denken aan een tochtje onder water in de oceaan.

We hoorden de visjes, zeepaardjes, en jawel de zeemeerminnen! Alle kinderen waren het erover eens er waren zeker zeemeerminnen te horen.

We hebben ons muziekje (Aquarium van Camile Saint-Saëns) op papier opgeschreven. We moesten uitzoeken of de melodie van de visjes naar boven of naar beneden ging. Eigenlijk hebben we een muziekpartituur gemaakt maar dan i.p.v. met noten met visjes en zeemeerminnen.

Wanneer een toon omhoog ging, werd ons volgend visje hoger geplaatst dan het vorige en andersom. De visjes konden we ook zelf maken.

De zeemeerminnen en zeepaardjes ook, alleen was het wat moeilijker om die uit te knippen en op het papier te kleven. Vele kindjes konden hun zeemeerminnetje moeilijk afgeven. Dus… hebben we er maar extra veel gemaakt en kon iedereen die wou zijn zeemeerminnetje meenemen naar huis.

Daarna zij we op zoek gegaan naar materialen die passen bij het liedje want wist je dat de muziek echt deed denken aan de zee? De vloeiende bewegingen in de muziek konden we door de sjaaltjes laten zien, en als we iets wilden zeggen tijdens de muziek gebruikten we spontaan een hoger en zachter stemmetje! Ook de kleuren die we gebruikten waren helder en zacht. Niemand kleurde een zwarte vis, er was ook geen haai te zien, die konden we niet horen in de muziek. De luchtbelletjes die uit onze mond of neus ontsnappen in het water konden we ook horen.

De kinderen vonden het zo leuk dat ze ook dat wilden laten horen aan de mama’s en de papa’s.

En toen, na de picknick, werden sommige kindjes een beetje ‘zenuwachtig’ want de mama en de papa kwamen straks een kijkje nemen. Om iedereen eventjes tot rust te brengen en de jongsten wat te nieuwe energie te laten vinden hebben we een ‘muzikale massage’ gedaan. Iedereen kon even een vriendje kiezen en hem op rustige muziek masseren. En weet je, de muziek liet ons horen hoe we moesten masseren. Kort zacht drukken op ons vriendje, lange vloeiende bewegingen, van hoofd naar voeten, … Zaaaaaalig zowel om te doen als te ondergaan. En natuurlijk werden de rollen ook eens omgedraaid en werd de masseur van dienst nu genieter van dienst.

Kortom iedereen extra energie voor het bezoek!

Een geslaagde dag met alleen maar blije gezichtjes en lieve blikken van de kindjes én de ouders.

Hartelijk dank voor alle lieve knuffels en leuke reacties!!!